Artykuł sponsorowany
Zaburzenia hormonalne mogą wpływać na metabolizm, masę ciała, samopoczucie i codzienne funkcjonowanie. Wiele osób poszukuje wówczas diety, która pomoże przywrócić równowagę organizmu. Jednak sposób żywienia odpowiedni dla osoby z insulinoopornością nie musi odpowiadać potrzebom pacjentki z niedoczynnością tarczycy czy zespołem policystycznych jajników (PCOS). W dietetyce hormonalnej kluczowe znaczenie ma indywidualne podejście, uwzględniające rozpoznanie medyczne, wyniki badań i codzienne nawyki.
Hormony uczestniczą w regulacji wielu procesów organizmu, w tym gospodarki energetycznej, metabolizmu glukozy i funkcji rozrodczych. Nieprawidłowości w ich działaniu mogą wymagać zarówno leczenia medycznego, jak i odpowiedniego wsparcia żywieniowego.
Dietetyka hormonalna koncentruje się na dostosowaniu sposobu odżywiania do potrzeb osób z zaburzeniami endokrynologicznymi i metabolicznymi. Nie zastępuje leczenia prowadzonego przez lekarza, ale może stanowić ważny element kompleksowego postępowania.
Jak wynika z informacji Poradni Dietetycznej Iwony Stachowiak, specjalizującej się między innymi w dietetyce hormonalnej i ginekologicznej, plan żywieniowy powinien uwzględniać stan zdrowia, aktywność fizyczną, preferencje smakowe oraz dotychczasowe nawyki pacjenta. Takie podejście pozwala unikać niepotrzebnych ograniczeń i opracować zalecenia możliwe do długotrwałego stosowania.
Insulinooporność oznacza zmniejszoną wrażliwość komórek na działanie insuliny. W postępowaniu żywieniowym szczególną uwagę zwraca się na jakość węglowodanów, ilość błonnika oraz odpowiednie bilansowanie posiłków.
W codziennej diecie warto uwzględniać produkty pełnoziarniste, warzywa, rośliny strączkowe, źródła białka i tłuszcze nienasycone. Pomocne może być także ograniczenie słodzonych napojów i produktów wysoko przetworzonych.
Nie oznacza to jednak konieczności całkowitej rezygnacji z węglowodanów. Istotne są ich rodzaj, ilość i dopasowanie do indywidualnego zapotrzebowania. U osób z nadmierną masą ciała znaczenie może mieć również stopniowa redukcja masy ciała, prowadzona bez nadmiernie restrykcyjnych diet.
Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest zaburzeniem hormonalnym, któremu często towarzyszy insulinooporność. Odpowiednio zbilansowana dieta może wspierać zdrowie metaboliczne i kontrolę masy ciała, jednak nie istnieje jeden model żywienia skuteczny dla wszystkich pacjentek.
W przypadku choroby Hashimoto, będącej autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy, równie ważne jest unikanie nieuzasadnionych eliminacji. Samo rozpoznanie Hashimoto nie oznacza konieczności stosowania diety bezglutenowej czy bezlaktozowej. Takie ograniczenia powinny wynikać z konkretnych wskazań medycznych.
Należy również pamiętać, że suplementacja jodu, selenu czy innych składników nie powinna być wprowadzana automatycznie. Jej zasadność zależy między innymi od stanu odżywienia, wyników badań i zaleceń specjalisty.
Dwie osoby z tym samym rozpoznaniem mogą mieć różne potrzeby żywieniowe. Znaczenie mają współistniejące choroby, przyjmowane leki, aktywność fizyczna oraz relacja z jedzeniem.
W Poradni Dietetycznej Iwony Stachowiak, działającej w Poznaniu, Śremie i online, wsparcie obejmuje między innymi analizę nawyków żywieniowych, wywiad zdrowotny oraz opracowanie indywidualnych jadłospisów. Iwona Stachowiak łączy kwalifikacje dietetyka klinicznego i psychodietetyka, co pozwala uwzględniać również psychologiczne aspekty zmiany sposobu odżywiania.
Takie podejście ma szczególne znaczenie w przypadku osób, które wcześniej stosowały liczne diety eliminacyjne lub mają trudności z utrzymaniem nowych nawyków.
Dietetyka hormonalna nie opiera się na jednym zestawie produktów ani uniwersalnych zasadach obowiązujących każdego pacjenta. Jej istotą jest dopasowanie zaleceń do konkretnego problemu zdrowotnego i możliwości danej osoby.
W przypadku podejrzenia zaburzeń hormonalnych pierwszym krokiem powinna być odpowiednia diagnostyka lekarska. Następnie warto rozważyć konsultację z dietetykiem klinicznym, który pomoże przełożyć zalecenia medyczne na codzienne wybory żywieniowe.
Największe znaczenie mają bowiem nie krótkotrwałe restrykcje, lecz zbilansowany sposób odżywiania, regularna aktywność fizyczna i nawyki możliwe do utrzymania przez lata.
Tekst powstał we współpracy z: Poradnia Dietetyczna Iwona Stachowiak
